اعلامیه حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست هشدار: تحمیل سناریوی سیاه در ایران در جریان است!

هشدار: تحمیل سناریوی سیاه در ایران در جریان است!

جنگ جاری در ایران که با نقشه مشترک فاشیستهای حاکم بر آمریکا و اسرائیل و با دستور مستقیم ترامپ آغاز شده است، تمامأ جنایتکارانه است. ناظران آگاه و حتی برخی سیاستمداران و سخنگویان بورژوازی در جهان اذعان دارند، در شرایطی که مسئله ادامه مذاکره طرفین مطرح بود، در اقدامی فوری، سیاست “مذاکره و معامله” آمریکا با جمهوری اسلامی به جنگ تغییر یافت.

برای هژمونی‌طلبی جهانی آمریکا در دوران ترامپ با شعار (MAKE AMERICA GREAT AGAIN) و برای نتانیاهوی فاشیست مدعی تحمیل نقشه “خاورمیانه جدید”، تسلیم جمهوری اسلامی پای میز مذاکره و در “روند دیپلماسی”، به اندازه کافی “قدرتمندانه و قلدرمآبانه” جلوه نمی‌کرد و در سطح علنی “مرعوب‌کننده بشریت معاصر” نبود. آنها به این جنگ ویرانگر نیاز داشتند تا از طریق شکست دادن یک رژیم ورشکسته و به شدت آسیب‌دیده، قلدری میلیتاریستی و کارکرد بمب‌ها و تجهیزات فوق‌تخریبی خود را به جهانیان نشان دهند.

جنگ دولتهای تروریست که اکنون رسماً دولت و ارتش آمریکا رهبری آن را به دست گرفته‌اند، پیش از هر چیز در خدمت ارعاب بشریت است. اولتیماتومی است که معماران نظم ارتجاعی کاپیتالیستی در وهله اول علیه جنبش‌های کارگری و حق‌طلبانه در ایران، خاورمیانه و هر گوشه جهان اعلام میکنند. به علاوه تهدید هر جریان و دولت ناسازگار ولو به اندازه خود آنها تروریست و ضد انسان است.

علیه جنگ ارتجاعی و خطر سناریوی سیاه در ایران صف بندی مبارزاتی محکم لازم است!

این جنگ ویرانگر، علیرغم ضربات سنگین سیاسی و نظامی که به جمهوری اسلامی وارد کرده است، در سطح اجتماعی ضربه ای به مراتب سنگین تر به مبارزه واقعی مردم و به جنبش مردم برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی زده است. آنچه امروز در برابر چشم جامعه جریان دارد نه صرفا یک جنگ تمامأ ارتجاعی، بلکه از هم پاشاندن شیرازه جامعه است. تا همین لحظه نیز این جنگ ناأمنی گسترده ای بر سراسر منطقه تحمیل کرده و تلفات انسانی بسیاری از میان مردم عادی در ایران و اسرائیل و لبنان گرفته است.

هر شب و روز با پرتاب بی محابای هزاران تن بمب، موشک و راکت، نه فقط مراکز نظامی رژیم اسلامی بلکه زیرساخت های اقتصادی و شریان های حیاتی زندگی اجتماعی هدف قرار می گیرند. آنچه زیر این باران آتش فرو می ریزد تنها ساختمان ها نیست، شیرازه زندگی اجتماعی است که از هم می گسلد. کارخانه ها از کار می افتند، شبکه های اقتصادی از هم می پاشند، امنیت ابتدایی زندگی فرو می ریزد و جامعه قدم به قدم به لبه پرتگاهی رانده می شود که نام آن فروپاشی اجتماعی و سناریوی سیاه است.

جنگ با تحمیل ترس، اضطراب و گسترش حس استیصال، اراده مبارزاتی مردم برای تعیین آینده خویش را به حاشیه می راند و جامعه ایران را به سوی همان سناریوی سیاهی سوق می دهد که سال ها درباره آن هشدار داده شده بود: بی ثباتی عمیق، فروپاشی نظم اجتماعی و تبدیل جامعه به میدان هرج و مرج و جنگ و خونریزی داخلی.

در جریان خیزش دی ماه ۱۴۰۴ نیز همین پروژه با زبانی دیگر دنبال شد. ترامپ و نتانیاهوی فاشیست، در کنار طیفی از عناصر دست راستی اپوزیسیون پروغربی، با فراخوان هایی آشکارا ضد مردمی، توهم دخالت نظامی و جنگ را به عنوان راه نجات تبلیغ کردند. وعده “نیروی نجات از بیرون مرزها” همان سمی بود که آگاهانه به فضای سیاسی تزریق شد تا زمینه سناریویی تاریک و ضد انسانی فراهم شود. این تبلیغات عملا میدان را برای نیروهای سناریو سیاهی در اپوزیسیون آماده کرد.

جست و خیز سلطنت طلبان و شخص رضا پهلوی با تکیه بر “کمک های پرزیدنت ترامپ و اسرائیل” و با اتکا به شبکه ای از رسانه های مواجب بگیر و عمیقا مرتجع، نمونه آشکار همین روند است. نمایش های سازمان مجاهدین و پروپاگاند پوچ آنان، تنها دو هفته پیش از آغاز این مرحله از جنگ، با ادعای “اقدام نظامی علیه بیت رهبری” در پاستور و قلب تهران، عملا صحنه را برای همین سناریو مهیا می کرد.

اکنون نیز اعلام آمادگی برخی سران احزاب ناسیونالیست کردستان برای وارد کردن نیروهای مسلح خود به عنوان پیاده نظام جنگ آمریکا و اسرائیل در کردستان ایران، بر اساس فرمان ترامپ، حلقه دیگری از همان سناریوی سیاهی است که برای جامعه ایران تدارک دیده شده است.

در چنین شرایطی مجموعه ای از نیروهای ارتجاعی، با وجود تضادهای ظاهری، در یک همگرایی نانوشته عمل می کنند. جمهوری اسلامی زخمی و درمانده، شبکه های تروریسم اسلامی، ناسیونالیسم فاشیستی تمامیت ارضی طلب، ناسیونالیسم و فدرالیسم قومی، دخالت دولت های مرتجع منطقه و ماشین جنگی آمریکا و اسرائیل، هر یک به شیوه خود اما در عمل در یک مسیر حرکت می کنند: سوق دادن جامعه ایران به سوی سناریوی سیاه. این نیروها با اتکا به شبکه های جعل خبر، دروغ پردازی و مهندسی افکار عمومی در تلاش اند “آلترناتیو” هایی را از بالای سر مردم به جامعه تحمیل کنند، آلترناتیوهایی تماما ارتجاعی و واپسگرا که نه از دل مبارزه مردم بلکه از دل اتاق های جنگ و میزهای معامله بیرون می آیند.

ما هشدار می دهیم: در پس نقشه های جنگی و غیرجنگی دولت های آمریکا و اسرائیل و در پیوند با شاخه های مختلف اپوزیسیون دست راستی پروغربی – از سلطنت طلبان تا مجاهدین و فدرالیست های قومی – آینده ای خطرناک برای جامعه ایران در حال تدارک است. هر روزی که این جنگ گسترش می یابد، شکاف های اجتماعی عمیق تر می شود، شیرازه جامعه بیشتر از هم می گسلد و جامعه یک گام دیگر در همان سیاهچاله ای فرو می رود که سناریوی سیاه نام دارد.

در چنین شرایطی وظیفه نیروهای آزادیخواه، کارگران، زنان، جوانان، مردم تشنه آزادی و متنفر از جمهوری اسلامی و همه نیروهای چپ، کمونیست، مترقی و سکولار بیش از هر زمان روشن است. باید با چشمانی باز و با اراده ای سازمان یافته در برابر این روند مخرب سد محکمی بنا کرد. زیرا اگر مردم خود به میدان نیایند، این جنگ و نیروهایی که بر گرده آن سوار شده اند، می توانند نه فقط یک حکومت بلکه آینده یک جامعه را نیز در کام خود فرو ببرند.

در برابر این وضعیت پیچیده، صف آزادیخواه، مترقی و مسئولیت پذیر اجتماعی در جامعه ایران با وظایفی حساس و تاریخی روبرو است. نیروهای ضد جنگ ارتجاعی و متعهد به اراده سازمانیافته مردم برای تعیین تکلیف با جمهوری اسلامی، و به ویژه نیروهای چپ، سوسیالیست و برابری طلب، در چنین شرایطی در برابر آزمونی جدی قرار گرفته اند.

از این رو ما اردوی آزادیخواهی و برابری طلبی را، همه نیروهای مسئول و پیشرو اجتماعی، احزاب و جریانات آزادیخواه، برابری طلب و سوسیالیست را – با وجود دیدگاه های سیاسی متفاوت در قبال تحولات جاری – به هم جهتی و همگامی مشترک علیه این جنگ ویرانگر و مصائب انسانی آن فرا می خوانیم. هم جهتی برای مبارزه برای پایان دادن به این جنگ ارتجاعی، علیه تحمیل سناریوی سیاه، علیه هرج و مرج و بی ثباتی ای که از دل این جنگ بر جامعه تحمیل می شود، و برای تشدید مبارزه انقلابی از پایین علیه جمهوری اسلامی.

ادامه این جنگ، ادامه نابودی جامعه است. هر روزی که این آتش برافروخته بماند، یک گام دیگر جامعه را به همان پرتگاهی نزدیک تر می کند که نام آن سوریه ای شدن، لیبیایی شدن یا عراقیزه شدن است. تجربه منطقه پیش چشم ماست: وقتی ماشین جنگ قدرت های جهانی و نیروهای ارتجاعی محلی همزمان به حرکت در می آیند، نخستین قربانی نه الزاما حکومت ها بلکه مردم و جامعه است.

از همین رو باید با صدای بلند گفت: به این وضعیت جنایتکارانه باید فورا پایان داده شود. پیش از آنکه این جنگ خانمانسوز آخرین رشته های پیوند اجتماعی را نیز پاره کند و ایران را تماما به صحنه همان سناریوی سیاهی بدل سازد که پیش از این در سوریه، لیبی و عراق دیده ایم. تنها با اتکا به نیروی آگاه و سازمانیافته مردم و با تقویت صف آزادیخواه و برابری طلب می توان این مسیر فاجعه بار را متوقف کرد و راهی انسانی و رهایی بخش پیش پای جامعه گشود.

نه به سناریوی سیاه!

نه به جنگ ارتجاعی!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

زده باد جمهوری سوسیالیستی!

حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست

اسفند ١٤٠٤- مارس ٢٠٢٦