اعلامیه حزب حکمتیست در سالروز برآمد انقلابی شهریور ۱۴۰۱ علیه فقر و بیکاری و زن کشی، علیه جنگ و سرکوب و اعدام! ‌

علیه فقر و بیکاری و زن کشی، علیه جنگ و سرکوب و اعدام! ‌

چهار سال قبل با قتل عمد حکومتی ژینا (مهسا) امینی، زنان و مردان آزادیخواه در روز ٢٥ شهریور ١٤٠١ روبروی بیمارستان کسری و خیابان آرژانتین تهران با شعارهای: “ما همه مهسا هستیم”، “می‌کشم می‌کشم آنکه خواهرم کشت”، “مرگ بر خامنه‌ای” و “بنام دین و قانون حلال شده خونمون”؛ جرقه اولین اعتراض را زدند. اجتماعات گسترده بعدی در سقز و مراسم خاکسپاری ژینای عزیز و حجاب برگیران دستجمعی، بشکه باروتِ انزجار توده ای از حکومت ضد زن اسلامی را منفجر کرد. با اعتراضات توده‌ای و زن محور، حجاب سوزان، ضدیت علنی و توده‌ای با آخوند و دستگاه دین، تقابل با فقر و گرانی و خواست برابری و رفع تبعیض، جامعه وارد یک دوره انقلابی شد. قریب ٣٠٠٠٠ بازداشتی و ١٠٠٠ جانباخته و ترور و اعدام آزادیخواهان نتوانست اراده انقلابی را درهم شکند. زنان با لغو عملی و دوفاکتوی حجاب اسلامی، یک عقب نشینی جدی به رژیم تحمیل کردند و تلاشهای مذبوحانه بعدی نتوانست این خاکریز را پس بگیرد.

امروز رژیم اسلامی با اتکا به پیامدهای ویرانگر جنگ ارتجاعی و مضرات تشدید تحریم اقتصادی و با بسیج عواطف عقب مانده ناسیونالیستی و با مانور و سرکوب و ترور میخواهد تعادلی را به نفع ادامه ننگین حاکمیت سیاهش دست و پا کند. در چهارمین سالروز برآمد انقلابی شهریور ۱۴۰۱، تشدید و گسترش مبارزه علیه جمهوری اسلامی و برای سرنگونی آن مسیر سرراست خلاصی از اوضاع مشقت بار کنونی، پایان دادن به فشار های معیشتی و سرکوب خشن و اعدامها و جنگ و فقر و فلاکت اقتصادی است. گسترش جنگ در منطقه و ایران، فرصتی برای تشدید سرکوب رژیم شد. بازداشت بیش از ۲۰۰۰۰ نفر، پرونده سازی و صدور احکام اعدام، اِعمال شوک‌های اقتصادی و تحمیل فقر و محرومیت و گرسنگی بیشتر، اجزای مختلف سیاست جمهوری اسلامی برای مواجهه با برآمد مجدد انقلابی و کارگری است. در دوره‌ای که جامعه ایران را مخاطرات جدی از فقر و قحطی تا جنگ و آوارگی تهدید میکند، در شرایطی که عمده نیروهای اپوزیسیون بورژوائی ایران بادبان امیدشان را به ماشین جنگی و بمب افکنهای اسرائیل و آمریکا گره زده‌اند؛ راه بینابینی وجود ندارد. تنها یک راه به روی اردوی انقلابی باز است و آن بدست گرفتن مجدد ابتکار عمل سیاسی است. معادله کنونی سیاست را میتوان با اعتراض مستقل و انقلابی زنان و مردان انقلابی و گسترش اعتراضات و اعتصابات طبقه کارگر علیه بانیان جنگ و فقر وسرکوب و حاکمیت اسلامی تغییر داد. این تنها پاسخ به جنگ طلبی دولتها، تنها پاسخ به سیاستهای بند و بست درون حکومتی تا امیدهای واهی اپوزیسیون راست و ضد جامعه است. برآمد انقلابی تنها میتواند به نیروی انقلابی و رهبری انقلابی و سیاست انقلابی متکی شود.

کارگران، زنان و مردان و نسل پرشور انقلابی!

فراخوان حزب کمونیست کارگری- حکمتیست اینست که سالروز شهریور را به روز گرامیداشت ژیناها، نیکاها، آیلارها، کیان ها، محمدها و کلیه جانباختگان برآمد انقلابی چهارسال قبل و مبارزات سالهای اخیربدل کنیم. برای تغییر شرایط آماده باشیم. به اشکال مختلف علنی و غیر‌علنی متشکل شویم. ارگانهای انقلابی و مبارزاتی ایجاد کنیم. شبکه‌های متحد و هم بسته محافل رهبران کارگری و اجتماعی ضروری است بدون درنگ حول شعارهای متحد کننده و تاکتیکهای مبارزاتی مؤثر و مشترک به استقبال شرایط جدید اعتراضات کارگری و توده ای گام بردارند. در شرایط کنونی استخوانبدی نهادها و تشکلهای مبارزاتی و ارگانهای اعمال قدرت را باید تامین کرد. متحزب و متشکل شویم و نقشه‌مند برای ایفای نقش در تحولات سریع احتمالی و در جهت کسب آمادگی برای حضور در جدال برسر قدرتِ سیاسی شرکت کنیم. برای دخالت در وضعیتی که رژیم اسلامی ممکن است تعادلش را از دست بدهد آماده باشیم. اصل اینست که هر خلأ قدرت را باید با قدرت انقلابی و کارگری و توده ای پُر کنیم. از اعتصاب و اعتراض کارگری تا حرکات توده ای و امور سازماندهی و رهبری اجزای کار ماست. همه جا بگوئیم “راهی جز ادامه راه نیست، کار ناتمام را باید تمام کرد”. یاد یاران را با پُر کردن سنگرها و تلاش برای پیروزی گرامی میداریم! علیه زن‌کشی و فقر و گرانی و بیکاری و فساد ، علیه حکومت نکبت اسلامی، علیه دولتهای جنگ‌طلب بمیدان آئیم! بزیر کشیدن رژیم اسلامی و انقلاب کارگری و سوسیالیستی علیه نظم استثمارگر و ضد جامعه موجود تنها راه نجات مردم ایران است.

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست

٢٤ شهریور ۱۴۰٥ – ١٥ سپتامبر ۲۰۲٦