بن بست جنگ، دورنمای تاریک «پیروزی» زدن زیرساختها و مناطق مسکونی جنایت جنگی است! سیاوش دانشور

سیاوش دانشور

با پایان آتش بس شکننده و سوءتفاهم نامه اسلام آباد، ادامه جنگ برای طرفین، علیرغم شعارها و تهدیدها، دارد ناممکن یا دستکم بسیار پر ریسک میشود. ما تاکید کردیم که تلاقی های نظامی محدود در دوره آتش بس و حتی بعد از یک توافق فرضی همواره وجود دارد و در هفته های اخیر با چند مورد آن روبرو بودیم. اینها هنوز به معنی مسدود کردن روند مذاکره و بند و بست نیست، چرا که اساساْ هدف درگیری های اخیر نه وارد شدن مجدد به جنگ فراگیر بلکه اهرمی در روند مذاکره جهت امتیازگیری است. اقدامات طرفین از زدن کشتی ها در تنگه هرمز تا بمباران سدها، ریل آهن، پل ها، زیرساخت های آب و برق و تهدید به تداوم آن از هر سو همین هدف را دنبال میکند. ترامپ دیوانه وار از نابودی زیرساخت ها میگوید و رژیم اسلامی نیز از هدف قرار گرفتن پایگاه های نظامی آمریکا و زیرساختهای کشورهای خلیچ در منطقه.

محدودیتهای بدرجات متفاوت طرفین ادامه جنگ تا رسیدن به یک پیروزی مشخص را به بن بست کشانده است. اشغال ایران ممکن نیست، اشغال جزایری مثل خارک و بنادر مرزی ایران، چنانچه آمریکا دست به چنین کار احمقانه ای بزند، میتواند به یک فاجعه برای نیروهای آمریکا در جغرافیای ویژه ایران بدل شود. اشغال جایی که نتوان آنرا نگاهداشت بی معنی است. حتی اشغال موقت خارک مانع تولید و صدور نفت نخواهد شد. بمباران زیرساختها و بقول ترامپ بازگرداندن مردم ایران به «عصر حجر» اگر بدرجه ای موفق شوند و دهها میلیون نفر را در بی آبی و بی برقی به مرگ محکوم کنند، نه فقط چنین جنایت عظیمی هیچ معنای «پیروزی» و یا تصویر «قدرقدرتی» برای آمریکا به همراه نخواهد آورد، بلکه سیمای سیاسی آمریکا را در میان مردم جهان منفورتر از هر زمانی میکند. تهدیدهای جمهوری اسلامی نیز همین مضمون را دارد؛ زدن زیررساختهای کشورهای منطقه و نابودی و آواره کردن مردم این کشورها مدالی به سینه رژیم اسلامی نمیزند. این همان کاری است که رژیم آپارتاید اسرائیل با مردم فلسطین میکند.

زدن زیرساختها و مناطق مسکونی جنایت جنگی است و عاملین آن باید در دادگاه های صالحه محاکمه شوند! کوبیدن بیمارستان و مدرسه و مردم بیدفاع نشان قدرت نیست، بیان استیصال و دستپاچگی سیاسی است.

این جنگ مردم و کارگران برای آزادی و رفاه نیست، این جنگ سرمایه داران برای ترسیم و تثبیت منافع و حوزه های نفوذ و سلطه بر منابع حیاتی و مناطق استراتژیک است. جنگ طلبان در دو دوره جنگ ۱۲ و ۳۹ روزه امتحان خود را پس داده اند. تاکنون آوار و هزینه جانی و مالی جنگ بر دوش نحیف و زخمی جامعه و مشخصاْ کارگران و مردم محروم جهان گذاشته شده است. کارگران هیچ منفعتی در شعار و پرچم چرخانی جنگی ناسیونالیستی و بیگانه گریزی و دشمن تراشی با هم طبقه ای ها و هم نوعان خود ندارند. منفعت ما در شرایط وجود جامعه، همبستگی طبقاتی و انترناسیونالیستی، گسترش مبارزه کارگری و انقلابی و سرنگونی حکومتهای ارتجاعی است. بمب ها و موشکها و افسران جنایتکار دولتهای بورژوازی آزادی نمی آورند، بلکه چرخه اختناق و استبداد و استثمار را تحکیم میکنند.

این جنگ ارتجاعی باید فوراْ خاتمه یابد. کارگران و مردم منطقه و باید امروز گفت کل دنیا، در تداوم این جنگ یک ذره منفعت ندارند. باید علیه جنگ و جنگ طلبان در هر دو سوی معادله بود.

شعار این صف کارگری و ضد جنگ ارتجاعی اینست: «قطع جنگ بیدرنگ!»، «سرنگون باد جمهوری اسلامی!»، «کارگران هزینه جنگ سرمایه داران را نمی پردازند!».

۱۹ جولای ۲۰۲۶