ستون آخر، اژهای و رادان؛ تهدید با دل خالی سیاوش دانشور
ستون آخر،
اژهای و رادان؛ تهدید با دل خالی
سیاوش دانشور
اژهای یک سگ هار است که وقتی عصبانی میشود گاز میگیرد. سال ۲۰۰۴، اژهای در زمان ریاستش بر دادگاه ویژه روحانیت، در جلسه هیئت نظارت بر مطبوعات، عیسی سحرخیز (نماینده مدیران مسئول نشریات) را گاز گرفت و به شانه او چنگ زد و قندان به سمتش پرتاب کرد. بدنبال سخنان خامنه ای مبنی بر “برخورد قاطع با اغتشاشگران”، اژهای رئیس قوه قصابیه، ماشین بیدادگاهها با قضات آدمکش را برای محاکمه سریع بازداشت شدگان بسیج کرد و در سخنانش به تهدید معترضان پرداخت. اما دلش خالی بود و ترس در سیمایش قابل مشاهده بود.
در کنار اژه ای، سردار رادان فرمانده کل نیروی انتظامی ایستاده بود. رادان لولوی معروف است که میان مقامات جمهوری اسلامی در اِعمال توحش شهره آفاق است. اما اینبار بییال و کوپالتر از همیشه است. آخر رادان را آوردند تا زنان شورشی را سرجایشان بنشاند و دوباره با حجاب سیمای اسلامی به جامعه بدهد. اما زنان و مردان انقلابی پوزهاش را به خاک مالیدند و دست خالی روانهاش کردند. حالا سردار ورشکسته بعد از دورهای قایم شدن دوباره رجز میخواند، اتهامات نخنما و از پیش آماده را لیست کرده و “برخورد قاطع” با معترضان را با دستگیری هرجنبدهای توضیح میدهد. در این حضور به منظور تهدید جامعه، حال رادان از اژهای بهتر نبود.
مترسکهای خامنهای در همان زمانی که تهدید میکنند، مشغول تهیه “سوراخ موش” و مقدمات فرار هستند. در دورههایی که جامعه وضعیتی را نفی میکند و ارادهای برای عبور وجود دارد، کارکرد دستگاه سرکوب به مینیمم اثرگذاری میرسد و در چنین وضعیتی امثال اژهای و رادان شکارچی نیستند بلکه طعمه شکارند!
۸ ژانویه ۲۰۲۶
