»»
نشریه کمونیست هفتگی : کمونیست هفتگی نشریه ای از حزب کمونیست کا
چپ در دانشگاە، بمناس: سوال: دە سال پیش شما یکی از دانشجویان فع
ما چیزی برای از دست : کارگران و مزدبگیران: همچنان که اطلاع دا
ناسیونالیسم و زلزله،:  آقای مصطفی هجری دبیرکل حزب دمکرات کردست
ده سال گذشت درود بر :  کمتر از یک هفته به شانزدهم آذر روز دانش
تجربە داب پس از ١٠ س:  سال ١٣٨٦ فضای دانشگاە های ایران بعد از
حمله نظامی تحت پوشش :  طی هفته اخیر رسانه های بستر اصلی و اجتم
گرانى: سياست فلاكت -:  تصميم دولت براى افزايش قيمت نان از اول
گرامیداشت ١٦ آذر دفا: در دنیای پر تحول ما که حکومتهای استبدادی
نشریه کمونیست هفتگی : کمونیست هفتگی نشریه ای از حزب کمونیست کا
زلزله ، جمهوری اسلام: ابعاد خسارت و تلفات انسانی فاجعه زلزله د
خشونت نسبت به زنان، :  در گوگل عبارت خشونت نسبت به زن را جستجو
استفاده از کودکان در: در هفته گذشته فیلمی کوتاه و گزارش گونه ت
نشریه اکتبر شماره 23: اکتبر نشریه کمیته کردستان حزب کمونیست کا
سخنان فاتح شیخ در کن:  قلب من امروز لبریز افتخار و شادی است از
حراج بردگان در ليبى :  در روزهاى اخير پرده از جنايت ديگرى در ن

حمله نظامی تحت پوشش مقابله با برده داری! - آذر ماجدی

 طی هفته اخیر رسانه های بستر اصلی و اجتماعی مملو از اخبار مربوط به بازار برده فروشی در لیبی بود. انسان دوستان و برابری طلبان بحق به خشم آمدند و به اعتراض بلند شدند. در سنگال، بنین و فرانسه شاهد تظاهرات وسیع علیه برده داری در قرن بیست و یک بودیم. رسانه ها یک واقعیت شرم آور عصر نوین را در مقابل چشمان جهان گذاشتند. از خود پرسیدیم بر ما چه گذشته است که دو قرن پس از لغو برده داری در آمریکا، سنگر اصلی برده داری دوره کولونیالیسم، بازارهای برده فروشی در آفریقا دوباره رونق یافته است؟ این سوال و بسیاری سوالات دیگر در مورد شرایط اسفناک و دردآور دوره معاصر در جهان، جنگ های خانمان برانداز، مرگ بیش از یک میلیون انسان، آوارگی، شکنجه و تحمیل حقارت بر میلیون ها انسان از اذهانمان گذشت. احساس خشم فروخفته، بعضا استیصال، بعضا عزم جزم کردن برای اعتراض و تلاش برای تغییر، احساسات واقعی و بر حقی است که در انسان برانگیخته می شود. و بورژوازی جهانی، ارتجاع و تروریسم جهانی با اتکاء به همین احساس های واقعی و انسانی نقشۀ نظامیگری خود را به پیش می برد!

اخبار بازار برده فروشی در لیبی و اینکه دستجات اوباش اسلامی – عشایری مسلح پناهندگان کشورهای آفریقای غربی را که می کوشند از طریق لیبی و دریای مدیترانه خود را به اروپا برسانند، دستگیر، زندانی و شکنجه می کنند و در بازار برده داری به بهای ٤٠٠ – ٢٠٠ دلار به فروش می رسانند، بیش از یک سال است که منتشر و منعکس شده است. با برخی از پناهندگانی که موفق شده اند از این وضعیت فرار کنند مصاحبه شده است (از جمله تلویزیون الجزیره انگلیسی چند ماه پیش مصاحبه ای با یک مرد جوان که از یکی از این اردوگاه ها گریخته بود، پخش کرد.) عکس هایی از این اردوگاه ها در رسانه های اجتماعی منتشر شده بود. اما نه تنها هیچیک از دولتهای غربی خم به ابرو نیاورد، بلکه حتی به این باصطلاح دولتهای دزد سر گردنه ای در لیبی پول هم پرداخت کردند تا از عبور پناهندگان به اروپا ممانعت بعمل آورند.

از تابستان ایتالیا با بودجۀ اروپای واحد گارد ساحلی لیبی را تعلیم می دهد تا جلوی قایق هایی که پناهندگان را به اروپا حمل می کنند، بگیرد و آنها را به لیبی بازگرداند. در نتیجه فعالیت این گارد ساحلی از ماه ژوئیه تعداد پناهندگان به ایتالیا حدود ٧٠% کاهش داشته است. اوایل این ماه رئیس حقوق بشر سازمان ملل "سیاست اتحادیۀ اروپا برای همکاری با گارد ساحلی بمنظور توقف قایق های حامل پناهندگان و بازگرداندن آنها به لیبی را غیر انسانی خواند." پس، خبر بازار برده داری در لیبی خبر جدیدی نیست. همه با خبر بودند. اما کاربدستان و ایدئولوگهای حاکم در مورد آن سکوت می کردند.

آیا سی ان ان معجزه کرد؟
حدود یک هفته پیش خبری مثل بمب در رسانه ها منفجر شد: گفته شد که "یک فیلمبردار سی ان ان با دوربین مخفی فیلمی از فاجعۀ بازار برده داری گرفته است." این فیلم از سی ان ان پخش شد. از آن پس رسانه ها درباره این فیلم نوشتند، عکس های آنرا چاپ کردند یا فیلم را باز پخش نمودند. اولین سوالاتی که به ذهن خطور می کرد: چه اتفاقی افتاده است؟ چه چیزی تغییر کرده است؟ آیا واقعا این فیلم جدید است؟

برای من مسجل بود که کاسه ای زیر نیم کاسه است؛ اروپا و آمریکا نقشه و توطئه ای در سر می پرورانند؛ باحتمال زیاد قصد حمله و دخالت نظامی دارند و برای توجیه آن می خواهند مقابله با برده داری را بهانه کنند. (همانگونه که هنگام حمله به افغانستان در سال ٢٠٠٢ عکس های کشتن زنان در استادیوم کابل را که مدتی طولانی در آرشیو داشتند پخش نمودند و از خشونت وحشیانه و زن ستیزی طالبان هر روز خبر جدیدی منتشر کردند.) مشغول نگارش این مقاله بودم که شاهد از غیب رسید. صبح امروز خبر آمد که در اجلاس روسای دولتهای اتحادیۀ اروپا و اتحادیۀ آفریقا در "ابی جان" پایتخت ساحل عاج، تصمیم گرفته شده است که یک "نیروی وظیفه جهانی" (اتحادیۀ اروپا، اتحادیۀ آفریقا و سازمان ملل) برای مقابله با برده داری تشکیل شود تا در وهله اول اسرای این اردوگاه ها را که حدود ٤٠٠٠ نفر تخمین زده می شود، به کشورهای خود برگردانند و سپس در منطقه بعنوان پلیس ضد برده داری فعالیت کنند.

طنز تلخ اینجاست که نام ساحل عاج در راس کشورهای آفریقایی است که هزاران کودک برده در آن مشغول بیگاری هستند. سالهاست که گزارش های مختلف از وضعیت برده داری کودکان در مزارع کاکائو منتشر شده است. این مزارع مستقیما با شرکتهای شکلات سازی جهانی از جمله "نستله" تجارت می کنند. تاکنون نه شرکت نستله و نه هیچ شرکت شکلات سازی دیگر یا صاحبان این مزارع و روسای دولت که با آنها همدست اند مورد پیگرد قانونی قرار نگرفته اند. صاحبان و روسای این شرکتهای شکلات سازی در رده "محترمترین" و "ممتاز ترین" شهروندان جهان قرار دارند و دولت ساحل عاجل در میان "رهبران" جهان در اجلاس برسر مقابله با بازار برده شرکت می کند.*

ریاکاری این دولتها و تمام دم و دستگاه ایدئولوژیک آنها حد و حصر نمی شناسد. روز روشن به مردم دروغ می گویند. یکشبه خود را در قالب "فرشتگان نجات" دنیا و بشریت جلوه گر می سازند. امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، که رویای عروج فرانسه در اتحادیۀ اروپا و در سطح جهانی را در سر می پروراند و در این چند ماهی که بقدرت رسیده چندین سفر به کشورهای متعدد آفریقایی انجام داده است، روز قبل از اجلاس ابی جان در سخنرانی برای دانشجویان در کشور بورکینا فاسو اعلام کرد که فروش برده "جنایت علیه بشریت است." وی همچنین در اجلاس ابی جان اعلام کرد که اتحادیۀ اروپا و اتحادیۀ آفریقا "عملیات نظامی و پلیسی مشخصی" برای نجات پناهندگان آفریقایی که در لیبی اسیر هستند، آغاز می کند.

مسئول شرایط کنونی لیبی دولتهای غربی، تروریسم دولتی است. ناتو در سال ٢٠١١ به بهانه حمایت از مردمی که علیه دولت قذافی بپا خاسته و مورد حمله دولت قرار گرفته بودند به لیبی حمله کرد و این شرایط بلبشو را در لیبی ایجاد نمود. ناتو عملا مبارزه مردم علیه دولت قذافی را قیچی کرد، قدرت را بدست ارازل و اوباش اسلامی و عشایر داد. بدنبال دخالت نظامی ناتو وضعیت مردم لیبی بمراتب وخیم تر شده است. بعلاوه، قاچاق انسان توسط این دار و دسته های مسلح به یک تجارت پر سود بدل گردید. اتحادیه اروپا بدنبال روبرو شدن با مهاجرت گسترده از طریق لیبی به اروپا بند و بست با این دستجات مسلح که بعنوان دولت بر لیبی حکم میرانند را دنبال کرد. تعلیم گارد ساحلی یکی از این سیاست ها است. اما اکنون بار دیگر دخالت نظامی را بمنظور اعمال حاکمیت خود بر منطقه و نیز کنترل مهاجرت از آفریقا به اروپا در پیش گرفته است.

بدنبال سیاست استیلای "نظم نوین جهانی" دولتهای امپریالیستی به سرکردگی آمریکا با حمله به عراق سیاست آشکار میلیتاریستی در خاورمیانه را در دستور گذاشتند. سپس با تعریف عصر جدید "جنگ با تروریسم" عملا کل منطقه را به صحنه جنگ و کشتار بدل کرده اند. جنگ دو قطب تروریستی عمدتا در خاورمیانه و شمال آفریقا از مردم قربانی می گیرد. عراق، افغانستان، سوریه و لیبی عملا به ویرانه و قبرستان بزرگ بدل شده اند؛ موقعیت مردم فلسطین طی سالهای اخیر بمراتب وخیم تر و امید به هر گونه بهبودی در این شرایط، عملا به یاس بدل شده است. فقط در همین یک سال اخیر بمباران های هوایی هزاران قربانی گرفته است. بعلاوه، حاکمیت ویرانی، فقر، بی افقی و استیصال، منطقه را به باتلاقی برای رشد تروریسم اسلامی بدل کرده است. این سرنوشت هولناک را تروریسم دولتی به سرکردگی آمریکا با دخالت مستقیم نظامی، با فراهم کردن شرایط برای رشد تروریسم اسلامی و بعضا در همکاری با آن بر مردم منطقه تحمیل کرده است.

این وضعیت پایان نخواهد یافت، اگر بشریت آزادیخواه، برابری طلب و متمدن به میدان نیاید تا بساط این هر دو نیروی تروریست و جنایتکار را برچیند. کار ما طرفداری از یک طرف در مقابل طرف دیگر نیست؛ کار ما مقابله با امپریالیسم و لذا دفاع از ارتجاع اسلامی و عشایری نیست؛ کار ما مقابله با هر دو نیروی ارتجاعی و ضد بشری است. نیروی کمونیستی – کارگری باید برای بسیج این قطب آزادیخواه به میدان آید. پایان بخشیدن به این شرایط دهشتناک، پایان بخشیدن به بردگی نوین، به اسارت و تحقیر انسان و انسانیت، پایان بخشیدن به تروریسم کار کمونیسم کارگری است.

٣٠ نوامبر ٢٠١٧
***

* در سال ٢٠٠٤، نیروهای محافظ همسر رئیس جمهور ساحل عاج یک خبرنگار که فساد دولت در همکاری با صنعت پر سود کاکائو را افشاء کرده بود، دزدیده و به قتل رساندند. در سال ٢٠١٠، دولت ساحل عاج سه ژورنالیست را که مقاله ای در رابطه با فساد دولتی در بخش کاکائو منتشر کرده بودند، دستگیر نمود. مزارع غرب آفریقا برای شرکتهای عظیم شکلات سازی، از جمله هرشی، مارس و نستله کاکائو تولید می کنند. این مزارع مرکز بدترین شکل کار کودکان، قاچاق انسان و برده داری هستند.